Op volle kracht weer verder Colombia in

Bogotá, Cartagena, Colombia, Costeño, Medellín, Taganga

Het leuke van die Latijns-Amerikaanse landen vind ik de open deuren die iedereen, zeker in de kleine dorpjes, hanteert. Zo sta je bijvoorbeeld in Machete na het eten, wachtend op de jeep die je terug naar het hostel brengt, een beetje het huis van de buren te bekijken en komt er ineens een kip door de voordeur naar buiten gelopen. Niet zo maar de eerste de beste plofkip, maar een reusachtige tweevoeter waar een struisvogel (in een donker steegje) een blokje voor om zou lopen. Iedereen wandelt hier overal in en uit en dat geld blijkbaar ook voor de dieren; huisdier of zwerver, iedereen is overal welkom. Waarschijnlijk vandaar dat ik bij terugkomst in..

Lees het volledige artikel »

Twee rampen in Colombia

Armenia, Bogotá, Ciudad Perdida, Colombia, Salento, Santa Martha

Om kwart voor zeven gaat de wekker. Ik hoor dat de wind de regendruppels tegen mijn raam uit elkaar laat spatten als ik mijn bed uit stap en me naar de douche begeef. Vandaag is de dag van mijn vertrek naar Colombia. Ik wordt rond acht uur door Bart en Babette opgehaald dus ik verzamel mijn laatste spullen en stap in de 'taxi'. We hebben de reis zo gepland dat we een overstap van zeven uur op New York hebben. Ons eerste doel is dan ook om een dikke Instagram selfie op Times Square te schieten. Uiteraard begint de reis fantastisch; een uur vertraging! Als we rond 14:00 op Boston landen en onze bagage opgehaald hebben (je moet dus bij aankomst in Amerika eerst je bagage ophalen om vervolgens weer opnieuw in te checken, logisch!) rennen we als bezetene naar de vertrekterminal, die zich logischerwijs aan de andere kant van het vliegveld bevind..

Lees het volledige artikel »

Zo maak je nog eens wat mee

El Salvador, Guatemala, Honduras

Ja, onverwachts toch maar richting Honduras. Opstaan is nog steeds niet een van mijn sterke punten dus met de bus van 12:00 uur begeef ik me richting de grens. Vooruit denken is ook niet een van mijn (helaas van Chiara ook niet) sterke punten, dus bij de grens aangekomen zijn we helemaal trots dat we net de laatste Cordobas uitgegeven en niks over hebben. Blijk je voor Nicaragua een exit-fee en voor Honduras een entrance-fee moet betalen! Zo’n beetje vanaf we in San Carlos aangekomen zijn hebben we het er al over het idee om dollars te pinnen, kan altijd van pas komen. Zoals bijvoorbeeld nu! Gelukkig heeft deze fantastische grensovergang nergens een pinautomaat in de buurt, dus dit gaat nog een groot succes worden! Gelukkig heb ik zo’n wazige tik om van elk land waar ik kom geld te verzamelen als souvenir. Met de grootste zorgvuldigheid heb ik in de drie maanden in San Carlos allemaal oude biljetten (want nieuwe zijn natuurlijk gay) verzameld, om nu op zo’n klote grensovergang met een geldwissel-figuur te ruilen om met de bus naar de eerste stad met een pinautomaat..

Lees het volledige artikel »

Zo pak je dat aan

Granada, Isla Mancarrón, Los Guatusos, Nicaragua, San Carlos

Voor de verandering gaat eindelijk alles eens goed. De vlucht naar Nicaragua was kort, maar goed en tegen de avond landen we op Managua. Vanwege de hassle op Miami komen we dus een dag later dan gepland in Nicaragua aan en moesten we dit nog even snel daar laten weten. Gelukkig staat Donaldo is op het vliegveld op te wachten, dus onlangs het korte tijdsbestek is alles wel goed overgekomen. We worden naar Granada gereden waar we tegen 11’en bij ons gastgezin aangekomen. Ja, een gastgezin! Local stylo for life! Na een snel voorstelrondje weet ik de weg naar mijn bed rap te vinden en beland in een diepe coma. Helaas heb ik het gedeelte gemist waarin afgesproken is dat we morgen om 8 uur bij de Spaanse cursus verwacht worden. Even tranquilo bijkomen is er niet bij want het is gelijk dik aan de bak! Zowaar weet ik mijzelf, hetzij met moeite, mijn bed uit te slepen en worden we, als echte basisschool kids op de eerste schooldag, door onze nieuwe gastmoeder, Doña Anna, naar school gebracht. Helaas krijgen we geen lunchtrommeltje mee om mijn jeugdsentiment te completiseren..

Lees het volledige artikel »

Het is weer zover

Florida, Verenigde Staten

Het moet maar weer. In je 4e jaar schijn je af te moeten studeren dus weer een verdomd mooie gelegenheid om dik mijn snor in Nederland te drukken. De plannen om weg te gaan dateren alweer uit November 2008. Nu is het de tijd om de daad bij het woord te voegen. Dit keer niet alleen, maar zowaar met girlfriend Chiara! Ook weer helemaal wat nieuws! Maargoed, we beginnen bij het begin. Je kent het wel. Laten we zeggen dat het donderdag 28 Januari 2010, 17.00 uur is. Vanavond 0.00 uur is de, 3e en tevens laatste, deadline voor de afstudeeraanvraag. Gelukkig zijn we nog niet begonnen met het verbeteren van de laatste versie dus kan dit niet anders dan een daverend succes worden. Uiteindelijk beginnen we rond 7 uur met verbeteren en weten we om 23:58 een half aangepaste versie in te leveren. Leuke bijkomstigheid is dat de tickets allang geboekt zijn en we 6 februari vertrekken..

Lees het volledige artikel »

De laatste loodjes

Indonesië, Lombok

Ik ben net klaar met eten als er ineens een Indo op me af komt en mij herkent van het strandfeestje in Juli (red) ergens. Ik graaf in mijn troebele geheugen, maar kan hem me niet voor de geest halen. Hij stelt zich voor als Amet en we praten wat als het onderwerp Rinjani ineens ter sprake komt. Het plan was om met Andrea & co de klim te wagen, maar zij komen hier wegens tijdgebrek niet meer aan toe. Enerzijds was ik hier wel blij mee, want het scheelt me een behoorlijke klim. Anderzijds was ik toch wel érg benieuwd. Amet verteld me dat hij, o.a., als gids werkt voor Rinjani klimtochten en het wel voor me kan regelen. Relaxt! Ik geef het mijn nummer en hij laat me weten als ik ergens mee kan. Amet verteld me dat, aangezien de vulkaan momenteel actief is, je niet tot de top kan, maar maximaal tot de rand boven het meer..

Lees het volledige artikel »